ฝน : เราเป็นเพื่อนกันตั้งแต่ตอนเรียนอยู่ที่ฝรั่งเศส เป็นแก๊งเที่ยวเล่นด้วยกันมาตลอด แล้วตอนนั้นแชมป์ทำทีสิสเป็นเรื่องเกี่ยวกับ Textile และ Architecture ส่วนเราเรียนแฟชั่นก็มีความสนใจเรื่องผ้า แชมป์เลยชวนมาเล่นมาลองจับผ้า ทำเป็นชุดเป็นฟอร์มด้วยกัน

แชมป์ : ครับ จากตรงนั้นก็ส่งงานประกวดได้รางวัลบ้าง มันเป็นเหมือนโดมิโนเอฟเฟกต์ทำมาเรื่อยๆ พอได้รางวัลต้องไปโชว์ที่นั่นที่นี่ทำคอลเลคชั่นขาย เราตั้งใจให้ VINN PATARARIN เป็นดีไซน์สตูดิโอ เนื่องด้วยแบ็คกราวด์ของผมเป็นสถาปัตย์ แล้วฝนก็เป็นแฟชั่น ในขณะเดียวกันเราเรียนดีไซน์กันทั้งคู่ เรารู้สึกว่าการออกแบบหรือศิลปะมันไม่มี Category กระบวนการคิด หรือการออกแบบใด ๆ ไม่ถูกจำกัดอยู่ในบริบทใดบริบทหนึ่ง คนที่ทำโปรดักท์อาจจะไปทำเสื้อผ้าได้ หรือคนทำเสื้อผ้าก็ไปออกแบบ Installation ได้ จริง ๆ แล้วมันอยู่ในพื้นฐานเดียวกัน เพราะฉะนั้นบริษัทเราเลยทำหลาย ๆ รูปแบบ ตั้งแต่ Human Scale ไปถึง Installation Scale และ Architecture  Scale ครับ

แชมป์ : ดีเอ็นเอของเราจะมี 3 คำ คือ Experiment, Dynamic และ Sophisticated เราจะเน้นการทดลองของเสื้อผ้า  เอกลักษณ์ของเราจะมีความเป็นไดนามิกที่ดูเคลื่อนไหว ไม่ว่าจะเป็นลวดลาย หรือรูปทรง ในขณะเดียวกันผู้หญิงของเราจะต้องมีความ Sophisticated มีความมั่นใจ มีความเป็นธรรมชาติ และเชื่อมั่นในตัวเอง

ฝน : จริงๆ ถ้าให้เปรียบกับผู้หญิงในปัจจุบัน คือผู้หญิงทำงานแต่ยังมีความสนุกอยู่ในชีวิต

แชมป์ : ต้องเป็นคนที่รู้จักตัวเองดีพอ รักตัวเองดีพอ Celebrate กับชีวิตตัวเอง เราไม่ได้รู้สึกว่าคนใส่เสื้อผ้าเราจะต้องใส่เพื่อโอกาสพิเศษเท่านั้น เขาจะใส่ไปไหนก็ได้ จะลากรองเท้าแตะก็ได้แต่เขามั่นใจว่าฉันไม่ได้ใส่เพื่อใคร ฉันใส่ให้ตัวเอง

ฝน : อยู่ที่ว่าช่วงนั้นเราทั้งคู่อินกับอะไรอยู่ มันเกิดปรากฏการณ์อะไรบ้างในช่วงปีที่ผ่านมา แล้วเรารู้สึกว่าเราอยากจะเล่าเรื่องอะไร แต่ส่วนใหญ่จะมาจากสังคมกับวัฒนธรรมค่ะ

แชมป์ : จริงๆ ไม่ได้เกี่ยวกับข่าวสารบ้านเมือง 100% ขนาดนั้น มันมาจากช่วงชีวิตนั้นของเราครับ

แชมป์ : คอลเลคชั่นนี้ชื่อว่า The Illusionist ครับ เราเล่าเรื่องภาพลวงตา พอมาทำการเสิร์ชคำว่า Illusion เกิดขึ้นมาบนโลกเมื่อไร ในอดีตเขามองกันยังไง ปัจจุบันมองยังไง แล้วก็ไปเจอว่ามันถูกพูดครั้งแรกในปี 30 เหมือนกับว่าในยุคนั้นคนจะใส่เสื้อแขนพองเป็นการลวงตาเพื่อสถานะทางสังคม หรือบอกเล่าเรื่องราวของตัวเอง เราเอาคำว่าภาพลวงตา มาตีความในแบบของ VINN PATARARIN  ถ้าเป็นภาพลวงตาในยุค 90 หรือ 2000 เส้นสายจะเยอะลายตา ในขณะเดียวกันเราไม่เชื่อว่าการใส่เสื้อผ้าที่มีลวดลายมากขนาดนั้นจะยังดูสวยอยู่ เราเลยเอา ภาพลวงตาอันนั้นมาคลี่คลายออกมาเป็นเส้น ตาราง และลายจุด ตัวลายจุดจะสังเกตได้ว่ามันมีหลายเลเวล เราใช้โปรแกรม 3D เข้ามาในการสร้างฟอร์ม ทำให้เกิดลวดลายที่มันดูไดนามิก มีการไล่หลายเทคนิคจากหลายวัสดุ 

ฝน : เริ่มตั้งแต่มีเลเซอร์คัต ซึ่งเป็นซิกเนเจอร์แบรนด์ ถ้ามี VINN PATARARIN ก็ต้องมีเลเซอร์คัต ที่ผ่านมาเราทำเลเซอร์คัตค่อนข้างเยอะ เราอยากเห็นลวดลายของเราในรูปแบบอื่นบ้างก็เลยหันมาสนใจผ้าไทย เรามาจับมือกับสตูดิโอที่ทอผ้า และ GC ค่ะ ซึ่ง GC เขาเป็นสปอนเซอร์เราในการใช้วัสดุต่างๆ รวมถึงการเอาเส้นพลาสติกที่รีไซเคิลมาลองทำขึ้นมาใหม่ เราก็เลยเอามาบวกกับการทอผ้า และการมัดหมี่ของชาวบ้าน เพื่อให้ได้ลายจุดได้โทนสีในแบบที่เราต้องการ เราอยากจะเล่าว่าภาพลวงตาของเรามันคือการทับซ้อนกัน ทำให้คนที่มองเห็นๆ เป็นอีกภาพหนึ่ง แต่พอเดินมาดูใกล้ๆ กลับเป็นอีกภาพหนึ่ง

แชมป์ : เราได้ร่วมงานกับหน่วยงานหนึ่งของ GC คือ CSC (Customer Solution Center) ครับ เราเริ่มคุยกันว่าเราจะสามารถทำอะไรร่วมกัน GC เขาให้คำปรึกษาในเรื่องวัสดุที่จะนำไปใช้ และพัฒนาต่อยอดจนเป็นวัสดุที่นำไปใช้ได้จริง ผ้าที่เราทอขึ้นมาก็มาคิดว่ามันจะสามารถทำเป็นโปรดักท์อะไรได้บ้าง เพื่อเป็นการต่อยอดทางการขาย ซึ่งในครั้งนี้ที่เราทำก็มีเสื้อผ้ากับกระเป๋าครับ

ฝน : ถ้าในส่วนของผ้าทออย่างตัวนี้ที่เราใส่ คือหนึ่งตอนแรกโทนสีไม่ตรงกับสิ่งที่เราต้องการก็ต้องพยายามหาโทนสีที่ค่อนข้างตรงกับคอลเลคชั่นเรา สองคือวิธีการผสมผสานกับการทอ พอเป็นเชือกพลาสติกจะไม่เหมือนเชือกธรรมดามันจะไม่ยืดหยุ่นมาก ทีนี้ถ้ามันแข็งแล้วเป็นเสื้อผ้าเราทำยังไงถึงจะสวย โชคดีตรงที่ปกติ VINN PATARARIN จะเป็นแบรนด์ที่ทำฟอร์มค่อนข้างลีน แต่รอบนี้เราอยากลองทำฟอร์มใหญ่  เชือกนี้เลยตอบโจทย์ดีมาก เพราะใส่ปุ๊บก็จะเห็นทรงที่สวย ยิ่งพอไปคู่กับผ้าไหมที่มีความกระด้างอยู่แล้วก็ยิ่งสวยเข้าไปใหญ่

แชมป์ : ตัวเนื้อผ้ากลายเป็นมีโครงสร้างของมันเอง ปกติเวลาทำผ้าไหมจะต้องรีดผ้ากาว หรือทำให้มันหนาขึ้น รอบนี้ไม่ต้องทำ เพราะด้วยตัวเชือกมันสามารถดันให้ตัวผ้าขึ้นฟอร์มเองโดยอัตโนมัติ แล้วสิ่งที่เราสเก็ตช์พอเราขึ้นเป็นชุดขึ้นมาจริงๆ ไม่เหมือนกันนะ แต่มันแฮปปี้เอนดิ้ง

ฝน : มันกลายเป็นฟอร์มใหม่ที่เวิร์คว่าเดิมอีก ถือว่าประสบความสำเร็จในการทดลอง

แชมป์ : เราวางแผนระยะยาวกับทาง GC ไว้ว่าจะพัฒนาวัสดุไปเรื่อยๆ ในปีนี้ยังเป็นเรื่อง Textile แต่ปีถัดไปจะเป็นวัสดุที่เป็นพลาสติกมากขึ้น อาจจะไล่ไปจนถึงวัสดุก่อสร้าง เวลาทำงาน ดีไซเนอร์จะมีปัญหาในการใช้วัสดุ คือวัสดุบางอย่างมันไม่ตอบโจทย์ เราต้องเอาดีไซน์เข้าไปช่วยเพื่อให้วัสดุนั้นเกิดเป็นฟอร์มขึ้นมา

ฝน : คงจะได้เห็น Range ของวัสดุที่มากขึ้น จากทั้งทางเรา และ GC เพราะเป็นโปรเจกท์ร่วมกันที่จะช่วยพัฒนาวัสดุใหม่ ๆ ออกมา ซึ่งมันเป็นสิ่งที่แบรนด์เราอยากทำและอยากทดลองอยู่แล้ว ในขณะที่แบรนด์เราเป็น Multidisciplinary ที่ทำตั้งแต่ Human Scale ไปจนถึง Architecture Scale เราฝันว่าเราอยากมีวัสดุบางอย่างที่มันใช้ได้จริงๆ กับทุก Scale ก็คงจะได้เห็นกันในอนาคตข้างหน้าค่ะ

ฝน : เปลี่ยนไปทุกปีนะคะ แต่ยังมีเป้าหมายที่อยากให้เป็น Multidisciplinary ได้เห็นผลงานของ VINN PATARARIN ในทุก ๆ Range ตั้งแต่เล็กที่สุดไปจนถึงใหญ่ที่สุด เหตุผลที่เราอยากทำแบบนี้เพราะอยากให้คนไทยรู้ว่าวัฒนธรรมการออกแบบ การทำงานดีไซน์มีทุกรูปแบบ ไม่จำเป็นจะต้องทำแค่อย่างเดียวตลอดไป เราเป็นคนหนึ่งที่เรียนดีไซน์ โตมากับการชอบงานดีไซน์ เราอยากให้ประเทศไทยค่อยๆ ซึมซับงานดีไซน์มากขึ้นไปเรื่อยๆ อาจจะด้วยการดูงานของเรา แล้วเห็นว่ามันไปได้หลายรูปแบบ สร้างแรงบันดาลใจให้กับคนอื่นที่รู้สึกกว่าแบรนด์นี้เขาทำได้ ในอนาคตเราอยากให้เป็นอย่างนั้น

แชมป์ : จากวันแรกจนถึงวันนี้ยังเป็นเป้าหมายเดิม เราอยากให้งานออกแบบของเราสามารถไล่จาก Human Scale ไปจนถึงอะไรที่มันใหญ่ขึ้น มันเหมือนมันมีจิ๊กซอว์มาเติมเรื่อยๆ ในวันที่เราเป็นสตูดิโอเล็กๆ เรายังทำอะไรได้ไม่มาก แต่วันนี้เรามีพาร์ทเนอร์ที่ดี เรามีทาง GC ที่มาช่วยดูวัสดุอะไรอย่างนี้ เราก็รู้สึกว่าไปได้มากขึ้น