
คำพูดของน้องบอล หรือ นายวรพล อำนาจศศิธร นักศึกษาภาควิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบ จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี ที่ต้องการฝากถึงผู้ที่เข้ามาชมงานวิทยานิพนธ์ที่ตนเองนำเสนอออกมาด้วย VR หรือ Virtual Reality ด้วยการจำลองสภาพแวดล้อมเสมือนจริง โดยตัดขาดจากสภาพแวดล้อมปัจจุบันเพื่อเข้าไปสู่ภาพที่จำลองขึ้น เพื่อใช้เป็นเครื่องมือสื่อสารได้อย่างน่าสนใจและเข้าถึงง่าย


จากปัญหาของระบบขนส่งสาธารณะ การสัญจรบนถนนและทางเท้าบริเวณสถานี BTS หมอชิตที่ได้พบทุกๆ วัน ก่อให้เกิดคำถามและเป็นที่มาของวิทยานิพนธ์ชิ้นนี้ “Mochit Transportation Hub” ที่เสนอแนะแนวทางการพัฒนาพื้นที่เชื่อมต่อ ตั้งแต่ตัวสถานีถึงระบบขนส่งสาธารณะอื่นๆ และสวนสาธารณะ เพื่อกระจายความหนาแน่นของผู้ใช้งานให้เข้าถึงเป้าหมาย รวมถึงการจราจรของรถแต่ละประเภทให้ไม่กีดขวางซึ่งกันและกัน


แต่เนื่องจากพื้นที่เสนอโครงการเป็นจุดเชื่อมต่อของพื้นที่หลายประเภท มีทั้งความซับซ้อนของข้อจำกัดทางกฎหมาย และโครงสร้างของพื้นที่ที่ต้องคำนึงถึง รวมถึงในประเทศไทยเองก็ไม่ค่อยมีกรณีศึกษาลักษณะนี้มากนัก การทำงานในแต่ละช่วงจึงมีความยากง่ายแตกต่างกัน แต่เพื่อการสื่อสารให้ผู้ฟังได้เข้าใจแนวความคิดหลักง่ายที่สุด VR จึงเป็นตัวเลือกนำมาสนับสนุนในขั้นตอนการนำเสนองาน ซึ่งเป็นเทคโนโลยีที่คนไทยเริ่มคุ้นเคยกันมากขึ้นแล้ว โดยใช้อธิบายลำดับการเข้าถึงงานแบบ Animation Walkthrough และ VR Walkthrough ในขั้นตอน Final Presentation
เป็นธรรมดาของการทำวิทยานิพนธ์ที่จะพบเจออุปสรรค การเรียนรู้ใหม่ๆ ระหว่างทาง และการถกเถียง เช่น ต้องเริ่มทำ VR จากประสบการณ์ที่ตั้งต้นจากศูนย์ การนำเสนอโมเดลที่เป็น 3D Printing นอกจากนี้มุมมองของ Advisor และ Advisee ก็ยังไม่เป็นไปในทิศทางเดียวกันทั้งหมด จึงต้องอาศัยการพิสูจน์แนวความคิดเพื่อให้ที่ปรึกษายอมรับ จนนำมาซึ่งผลลัพธ์สุดท้ายในที่สุด



วิทยานิพนธ์นั้นคือปฐมบทก่อนเข้าสู่ชีวิตการทำงานจริงเลยก็ว่าได้ เป็นเชื้อเพลิงแห่งพลังอย่างดีให้คนที่กำลังศึกษาหรือเคยผ่านมันไปแล้วก็ตาม มันคือการบูรณาการณ์สิ่งที่ได้เรียนรู้มาประยุกต์กับอัตลักษณ์ของตนเองมากที่สุด ประกอบกับการสื่อสารที่ดีคือส่วนหนึ่งของการออกแบบนั้นมีความสำคัญไม่แพ้เนื้องาน ซึ่ง EVERYTHING หวังว่าจะส่วนช่วยสร้างแรงบันดาลใจและผลักดันน้องนักศึกษา รวมไปถึงพี่ๆ ในวงการเดียวกันให้เห็นศักยภาพนี้ด้วย





