ด้วยที่ตั้งซึ่งแวดล้อมด้วยตึกอพาร์ตเม้นต์ ทีมสถาปนิกจึงเลือกที่จะขยับตัวอาคารเข้าไปชิดด้านในสุดของที่ดินทางฝั่งทิศเหนือ แล้วเหลือที่ว่างทางฝั่งทิศใต้ไว้สำหรับการสร้างสรรค์ภูมิสถาปัตยกรรมบริเวณหน้าบ้าน การวางผังลักษณะนี้ไม่เพียงทำให้การก่อสร้างบ้านหลังใหม่สามารถเก็บรักษาต้นพลับเก่าแก่ที่อยู่คู่กับที่ดินผืนนี้มาตั้งแต่สมัยเจ้าของคนเดิมเอาไว้ได้ หากยังทำให้บ้านสามารถเปิดรับแสงแดด สายลม และสีเขียวของต้นไม้ใบหญ้าให้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ภายในได้ผ่านผนังกระจกผืนใหญ่ทางทิศใต้ของตัวบ้าน

  บ้านชั้นล่างของคู่คุณตาคุณยายนั้นประกอบไปด้วยครัว ห้องนั่งเล่น พื้นที่ทานอาหาร ห้องนอน ห้องหนังสือ ห้องน้ำ ห้องเก็บของ และพื้นที่ให้แมวๆ ทั้งแปดตัวได้วิ่งเล่น การวางตำแหน่งบ้านของคุณตาคุณยายไว้ที่ระดับเดียวกับพื้นภายนอกทำให้ทั้งคู่ไม่ต้องขึ้นลงบันได อีกทั้งยังเอื้อต่อการที่คุณยายจะออกไปทำสวนซึ่งเป็นงานอดิเรกของเธอได้บ่อยๆ นอกจากนั้น บ้านชั้นล่างนี้ยังมีช่องทางให้บรรดาแมวๆ ทั้ง 8 สามารถเข้าออกจากบ้านได้อย่างเสรีอีกด้วย

  เพื่อไม่ให้สองบ้านที่อยู่คนละชั้นตัดขาดแยกจากกัน ทีมสถาปนิกออกแบบโครงสร้างที่มีลักษณะคล้ายบันไดยักษ์ตั้งอยู่กลางสวนหน้าบ้าน โดยที่โครงสร้างบันไดนี้ค่อยๆ สูงขึ้นและไต่ระดับเข้าไปในตัวบ้านตั้งแต่ชั้น 1 จนถึงชั้น 3 โครงสร้างบันไดนี้ไม่เพียงเชื่อมต่อพื้นที่ส่วนตัวของคนทั้งสามรุ่นซึ่งอยู่แยกกันคนละชั้นให้รู้สึกเป็นหนึ่งเดียวกัน หากยังดึงสวนจากด้านนอกให้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ภายในบ้าน อีกทั้งก่อให้เกิดปฏิสัมพันธ์กับสภาพแวดล้อมที่อยู่รอบๆ บันไดขั้นแรกซึ่งอยู่ที่ระดับพื้นทางทิศใต้หันไปทางเดียวกับถนนหน้าบ้าน ในขณะที่บันไดขั้นบนสุดเชื่อมต่อกับท้องฟ้าด้วยแสงไฟจากด้านบนบ้าน “โครงสร้างบันไดนี้ไม่เพียงเชื่อมต่อพื้นที่ภายในกับสวนด้านนอกเท่านั้น หากยังสร้างความสัมพันธ์กับเพื่อนบ้านข้างเคียงอีกด้วย” Nendo อธิบาย “เราต้องการให้โครงสร้างนี้เป็นตัวเชื่อมต่อบ้านกับบริบทแวดล้อมและเมือง”