ชีวิตเป็นอย่างไรบ้างช่วงนี้
ชีวิตปกติเราก็ทำกราฟิกที่ Ductstore แล้วก็ทำค่ายเพลง lndie ‘Halfdry’ มีศิลปินประมาณ 20 กว่าได้ ทำอัลบั้มเดี่ยวของตัวเองซึ่งก็ทำมานานละยังไม่เสร็จ เพิ่งจะเสร็จเนี่ยแหละ

ไม่ได้เจอกันนานมาก ที่ผ่านมาไปทำอะไรมาบ้าง?
ในช่วงโควิดเนี่ย ก่อนหน้านั้นก็ไปทำกราฟิกให้ Molino แบรนด์ที่ทำบ้องกัญชาของฝรั่ง แต่ระหว่างนั้นตอนที่อยู่เฉย ๆ เราก็ฝึก Mastering เพลงเอง เพลงที่ทำเสร็จแล้วส่วนใหญ่จะต้องจ้างคนมาทำ Mastering เพราะว่ามันต้องใช้ซอฟต์แวร์หรือฮาร์ดแวร์อย่างอื่นและความรู้ประมาณนึง ตอนนั้นก็เลยรู้สึกว่าทำเองเลยแล้วกัน ไหน ๆ ก็ว่างแล้ว ตามช้อนซื้อพวกซอฟต์แวร์ถูก ๆ ที่ มันลดราคาเพราะว่ามันขายไม่ได้ช่วงโควิด แล้วสองสามปีนั้นเราก็เลยฝึกทำเองเลย ตอนนี้ก็จบงานเองตั้งแต่ต้น ตั้งแต่อัดยัน Mastering

ย้อนเวลาไป ‘จุดเริ่มต้น’ เมื่อ 20 ปีที่แล้ว…
เมื่อ 20 ปีที่แล้วย้อนไปตอนนั้น เริ่มจากการชอบเล่นดนตรีแหละ แล้วก็รวมวงกัน พาร์ทแรกคือเราอยากจะมีเพลงสักอัลบั้มนึงไว้ให้ลูกหลานฟัง ไว้โม้กับลูกหลาน แต่มันจับพลัดจับผลูมาดัง มันก็เลยต่อยอดให้เราได้เข้าวงการ ให้เราได้ทำดนตรีต่อ แต่พอดังขึ้นมาก็ได้มีโอกาสไปเล่นแจมกับหลาย ๆ วง ไปทำเพลงให้คนนั้นคนนี้ มีเล่นกับ Knock The Knock ,จีน กษิดิศ แล้วก็ได้อัดกีตาร์ให้เพลง ‘ฉันมีเพียง’ ในซีรี่ย์ Homones ที่พีท พชร ร้อง เราเป็นคนคิดกีตาร์ให้ ได้โปรดิวส์ให้บางวง ได้ร่วมเล่นกีตาร์กับหลาย ๆ วง ส่วนช่วงหลังก็ได้ทำอัลบั้มกับ Pry&May-T Project อันนี้ก็คือทำด้วยกันเลยกับพี่เมธี Modern dog และพี่พราย ปฐมพร

ระหว่างนั้นก็ทำปกให้ชาวบ้านไล่ไปหลาย ๆ คน ทุกค่ายอ่ะ เราทำปกให้เกือบทุกค่าย โก้ มิสเตอร์ แซกแมน, พี่ป้อม ออโต้บาห์น, The Parkinson, มารีญา หรือ Slur เราก็ทำหมด มันเยอะจนจำไม่ได้ แต่ของเราเองไม่ได้ทำนะ เพราะมีเพื่อนที่โตมาด้วยกัน เราเชื่อมือ ถ้าเราทำเองมุมมองมันจำซ้ำซากเกินไป สุดท้ายแล้วก็ต้องเลือกเพื่อนที่ทำ เพราะเพื่อนคนนี้เหมือนเป็นแบคอัพเรามาตลอด คอยทำ คอยสอนกัน มันรู้จักเราพอ ก็ให้มันเลยโดยที่ไม่ต้องอธิบายอะไรมากมาย สุดท้ายแล้วพองานส่งกลับมาเราก็ชอบมาก มันเดาออกหมดเลยว่าเราต้องการอะไร

“NOTHING YOU EVEN NEED TO KNOW”
เราเริ่มทำอัลบั้มของตัวเองตอนปี 2012 จนถึง 2022 ใช้เวลา 10 กว่าปี เนี่ยพึ่งเสร็จ เพราะเหมือนพอเราตั้งใจทำจริง ๆ พอเราได้โตขึ้นระหว่างทำเราก็จะไม่ฉาบฉวยแล้ว ความฉาบฉวยตอนเด็ก ๆ ความหลงตัวเองตอนที่ได้รับจาก Goose ในตอนดัง ๆ ทำให้เราเจอทั้งเรื่องดีและเรื่องแย่ มันก็เลยสอนมายเซ็ทเราใหม่ว่าเราต้องไม่ฉาบฉวยในตัวเอง ฉะนั้นเพลงที่เราแต่งมาเกือบ 100 เพลงในอัลบั้มนี้เราตัดออกเหลือ 11 เพลง อันไหนไม่ใช่คือไม่ใช่ ถึงมันจะดีแค่ไหนเราก็ทิ้ง เราต้องบอกตัวเองว่าอันนี้มันใช่มั้ย มันใช่คอนเซ็ปต์เรามั้ย ถ้ามันไม่ใช่เราทิ้ง แต่งใหม่ มันก็เลยใช้เวลานานมาก ๆ เพราะว่าอัลบั้มนี้คอนเซ็ปต์มันคือบ่งบอกชีวิตเราเลย ตั้งแต่เกิดจนปัจจุบันว่าเราเป็นคนยังไง ต้นตระกูลเรามาจากไหน มันจะไล่ตามเพลงไปเลย

อย่างเพลงแรกชื่อเพลงว่า Home ถ้าฟังแล้วมันจะมีความดอย ๆ หนาว ๆ มีเสียงเหมือนพิณเหนือ เพราะบ้านเรามาจากฝั่งภาคเหนือ เราเกิดมาเราก็กินแบบอาหารเหนือ ๆ โดยที่บางทีเราก็คิดว่ามันเป็นอาหารกรุงเทพด้วยซ้ำ แต่จริง ๆ มันคืออาหารเหนือ แกงกระด้าง แกงทานยาก ๆ แกงโฮะ ที่เป็นโฮะจริง ๆ เหลือแล้วรวม ก็เลยเล่าก่อนว่าเราเกิดมายังไง พอเริ่มทำไปเรื่อย ๆ เราค่อย ๆ พูดถึงชีวิตโดยแบ่งเป็นฤดู ปีนึงมันก็คือฤดู ปีนึงมันก็คือหนึ่งปีของอายุเรา ฤดูฝน ฤดูหนาว แล้วก็ฤดูร้อน แต่ว่าเราจะทำอะไรที่ประทับใจจำไม่ลืมตั้งแต่เด็ก เอาจุดนั้นมาแต่งเป็นเพลง แล้วก็จำว่า ณ ขณะนั้นมันคือฤดูอะไร จะไม่มีการมโนขึ้นว่าเราอยากจะอย่างนั้นอย่างนี้ แต่เราจะจำช่วงเวลาที่แบบเจอทะเลครั้งแรกแล้วน้ำทะเลเข้าตา มันแสบชิบหายเลยว่ะ! เอาแบบเรียลที่สุดนั่นแหละ ก็เลยกลายมาเป็น 11 เพลงนี้ในอัลบั้ม “NOTHING YOU EVEN NEED TO KNOW”

เล่าถึงคอนเซ็ปท์ของอัลบั้ม
คอนเซ็ปต์ของเราจริง ๆ คือเราจะไม่บอกเพื่อไม่เป็นการชี้นำ เพลงของเราจะไม่มีเนื้อร้อง เพราะเราไม่อยากบอกเรื่องราวให้มันเป็นคำ เพราะงั้นคุณไปตีความเองให้เป็นเหมือนภาพ Abstract เราเลยมองว่าอัลบั้มเราเป็นแลนด์สเคป ถ้าคุณฟังแล้วอินคุณจะไม่รู้ตัว แต่คุณจะอยู่ในพื้นที่ของผมแล้ว คุณจะตีความยังไงก็ได้ เหมือนการคบกันอ่ะ คุณรู้จักผมแล้วคุณก็ตีความผม เพลงเราก็เหมือนกัน ให้ไปตีความกันเอาเอง

ครั้งนี้จะเป็นแนวดนตรีเป็นแบบไหน
หลายคนฟังคงเรียกว่า Post Rock แต่เราไม่รู้สึกว่ามันใช่ขนาดนั้น สำหรับเรามันเป็น Ambient Pop แต่ว่าเราก็มีเสียงกีต้าร์ที่แตก ๆ ทำให้ทุกคนบอกว่านี่คือร๊อค แต่เราว่ามันไม่จำเป็น ดังนั้นเราเลยใส่เครื่องสายเยอะ เลยทำให้มันดูฟูลมาก ๆ เพราะว่าเป็นเครื่องสายส่วนใหญ่เป็นสตริง เป็นออร์เคสตรา

มีลูกเล่นอะไรมาเซอร์ไพรส์กัน
ไม่มีอะไรเลย เราแค่เริ่มจาก Post Rock แล้วหักจุดที่ทุกคนเข้าใจมัน เล่นฉีกให้คนฟังที่รู้ที่เขาเข้าใจความเป็น Post Rock ยิ่งฟังยิ่งอึดอัด

10 ปีผ่านไปมีอะไรในตัวเราเปลี่ยนไปบ้าง
เปลี่ยนเยอะมาก เราใจเย็นขึ้น เราค่อนข้างคิดก่อนพูดมากขึ้น เริ่มทำทุกอย่างโดยใช้ความคิดก่อนทั้งเรื่องชีวิตและดนตรี เพราะเราถูกปลูกฝังมาว่าคุณจะทำงานศิลปะคุณต้องมีคอนเซ็ปต์ก่อน ไม่ใช่ทำเสร็จแล้วค่อยคิดนั่นคือปลอม เราเลยฝึกคิดก่อนเพราะต้องไม่โกหกและต้องซื่อสัตย์กับตัวเอง แบบนี้มันจะโม้ได้เต็มปากมากว่า

ที่บอกว่าเป็นอัลบั้มเดี่ยว…เดี่ยวแค่ไหน
ทุกอย่างทำเอง ต้องทำเองหมด เพราะมันพูดถึงชีวิตเราแล้วอ่ะ ตอนแรกเราให้คนอื่นมาช่วยเพราะเราคิดว่าดีมากเลยคนนั้นเก่ง คนนี้เก่ง แต่เรากลับรู้สึกว่ามันไม่ใช่ มันดีไป สิ่งที่เราต้องการมันคือความ lo-fi ความไม่เพอร์เฟคเท่านี้อ่ะ เราเลยทำเองตั้งแต่ต้นจนจบ เพื่อให้เป็นเรามากที่สุดแล้วเราถูกใจมากที่สุด แต่เราไม่ได้บอกว่าเพลงของเราดีที่สุด