เมื่อภาพจำอันซ้ำซากของอาคารในแบบที่พักอาศัย ถูกคว้านลึกและ ตีโจทย์ใหม่ภายใต้ผลลัพธ์ที่ใช่ในสไตล์ที่แตกต่างออกไปจากเดิม

หากคำถามเริ่มต้นของการออกแบบทางสถาปัตยกรรมนั้นกำเนิดขึ้นด้วยคำว่า ‘จะสร้างอะไร’ แล้วนั้น ผลลัพธ์สุดท้ายก็อาจจะหนีไม่พ้นความพยายามที่จะตีกรอบภายใต้ปัจจัยรอบด้านโดยไม่คำนึงถึงไวยากรณ์ทางสถาปัตย์ แต่ถ้าหากลองดัดคำถามตั้งต้นอีกสักนิด เพิ่มเติมด้วยคำว่า ‘จะสร้างอย่างไร’ แล้วนั้น บางที มันอาจจะก่อกำเนิดมุมมองใหม่ คงไว้ซึ่งฟังก์ชันเดิม แต่ได้ปลายทางที่น่าสนใจก็เป็นได้ และนั่น คือวิธีการที่ Archimontage Design Fields Sophisticated สำนักสถาปัตย์ที่เราเคยนำเสนองานไปแล้วก่อนหน้า ได้นำมาประยุกต์ใช้กันอีกครั้ง
ด้วยโจทย์หลักในการสร้างที่พักย่านชานเมืองเช่นลาดกระบัง ที่ห่างสนามบินสุวรรณภูมิออกไปเพียง 15 นาที รองรับการอยู่อาศัยของผู้เช่าที่ทำงานในเขตนิคมอุตสาหกรรม ประกอบกับต้นทุนจากโครงการที่ไม่สูงมากนัก ไม่นับรวมข้อจำกัดทางด้านพื้นที่ที่มีเพียง 313 ตารางวา ด้านหน้าติดถนน 6 เลน มันดูเป็นไปได้ยากจนเกือบจะเป็นไปไม่ได้ ที่จะสร้างอาคารสถาปัตยกรรมที่จะไม่ก่อให้เกิดความซ้ำซากทางด้านรูปแบบ หรือความ Typical ดังที่จะพบเห็นได้จากอาคารที่พักอาศัยโดยทั่วไป
แต่ไม่ใช่กับอาคารที่พักแห่งนี้ เพราะสิ่งหนึ่งที่พบเห็นได้ตั้งแต่แรกเริ่มภายนอก คือการคละกันของบริเวณห้องพักที่ไม่ได้เรียงตัวตามสภาพแบบปกติ สร้างความประหลาดใจให้ตั้งแต่พบเห็น ผสมผสานกับการยกพื้นชั้นลอยให้ตัวอาคารมีความลึก และใช้พื้นที่ส่วนว่างที่เหลือสำหรับที่จอดรถได้โดยไม่สูญเสียบริเวณออกไปอย่างเปล่าเปลือง พร้อมพื้นผิวอาคารภายนอกที่เพิ่มลูกเล่นของฝ้าไม้และระแนงเหล็กเก็บระบบปรับอากาศของแต่ละห้องได้อย่างมีสไตล์น่าสนใจ
เข้ามาสู่พื้นที่ด้านใน สไตล์ของสีและวัสดุที่ใช้ยังคงตามจากภายนอกมาอย่างต่อเนื่อง หากแต่สร้างเอกลักษณ์ภายใต้ระเบียบด้วยการคว้านส่วนกลางเพื่อสร้างเป็นสัณฐานของงานระบบต่างๆ อันได้แก่ บันไดหลัก ลิฟต์ ห้องซักผ้า ห้องเครื่องระบบ ห้องเก็บของ ที่ขมวดรวมกันไม่เกะกะสายตา ตัดสลับด้วยวัสดุตกแต่งแบบกึ่งดิบปูนเปลือยและโครงบันไดสีดำ นำมาซึ่งความสุนทรีย์สำหรับผู้ที่อยู่อาศัย ทั้งยังช่วยให้แสงจากบริเวณด้านบนสามารถเล่นไล้เข้ามาสร้างการส่องสว่างและการระบายอากาศให้กับตัวอาคารโดยรวมได้ในอีกทางหนึ่ง
ในส่วนห้องพักทั้ง 68 ห้อง 7 แบบ แม้ว่าจะต้องมีการวางในรูปแบบซ้ำๆ กันในแต่ละชั้นแบบ Typical จากเหตุผลทางด้านต้นทุนค่าก่อสร้างและการจัดวางงานระบบ แต่การคุมโทนของรูปแบบและสไตล์ได้อย่างอยู่หมัดก็จัดว่าเพียงพอที่จะไม่สร้างความรู้สึกที่น่าเหนื่อยหน่ายสำหรับผู้พักอาศัย ไม่ว่าจะสีอ่อนนุ่มสบายตาน่าเอนหลังพักผ่อน หรือการเปิดช่องและแทรกด้วยวัสดุเช่นกระจกเพื่อให้แสงสว่างที่มากพอ และเล่นล้อไปกับการจัดระแนงเหล็กดังที่กล่าวไปก่อนหน้าข้างต้น ก็ช่วยให้ความซ้ำซากนั้นดูมีอะไรขึ้นมาได้บ้าง
การตั้งคำถามต่อโปรเจ็กท์หนึ่งๆ ก่อนการออกแบบของสถาปนิกนั้นเป็นเรื่องที่สำคัญ และมันจะชี้นำไปสู่ปลายทางสุดท้ายว่าจะออกมาในรูปแบบใด การตั้งคำถามว่า ‘อะไร’ อาจจะเพียงพอในหลายๆ สถานการณ์ แต่มันก็เป็นความ Typical ที่ดูเกลื่อนกล่นที่พร้อมจะตกหล่นในการรับรู้ แต่ถ้าเปลี่ยนคำถามจากบริบทแวดล้อมให้เป็น ‘อย่างไร’ แล้วนั้น มันก็มีโอกาสแม้จะเพียงน้อยนิด ที่จะก่อให้เกิดการประดิษฐ์การเข้าหาแบบ Untypical ที่จะกลายเป็นเอกลักษณ์อันน่าจดจำ โดยไม่เกี่ยงว่างานหรือโครงการนั้นๆ จะเคยถูกรับรู้ว่าเป็นสิ่งที่ดู ‘ราคาถูก’ เฉกเช่นที่พักอาศัยย่านชานเมืองก็ตาม
Project name : Latkrabang Apartment Architect Archimontage Design Fields Sophisticated
Location : Bangkok, Thailand
Architect in Charge : Cherngchai Riawruangsangkul, Suphot Klinaphai, Thanakit Wiriyasathit
Area : 3,377 sq.m.
Project Year : 2019
Photographs : Chaovarith Poonphol Photography