สิ่งสำคัญอีกหนึ่งสิ่งที่นับเป็นรางวัลในแต่ละวันของเธอเลย คือการได้เห็นพระอาทิตย์ตก ไม่ว่าจะทำงานยาวนานขนาดไหน ผ้าป่านจะต้องหาเวลาว่างมานั่งพักกับตัวเอง พร้อมมองออกไปนอกหน้าต่างเพื่อรับรางวัลหลังจากผ่านพ้นทุกเรื่องราวในแต่ละวัน ซึ่งวิวและบรรยากาศที่ได้ผ่านเฟรมก็จะแตกต่าง ไม่ซ้ำกันเลย บ้างฝนตก บ้างแดดออก จนเสมือนเป็นงานศิลปะจากธรรมชาติที่เปลี่ยนแปลงไปเรื่อย ๆ

  การมองวิวผ่านเฟรมหน้าต่าง จึงเสมือนมองผลงานศิลปะผ่านกรอบรูป และผลงานภาพภ่ายของช่างภาพหรือนักเล่าเรื่องผ่านภาพ ที่พวกเขามักจะนำเฟรมไปหยุดความเคลื่อนไหวของทุกสิ่งที่เกิดขึ้น อยู่ ณ ช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง บันทึกเป็นภาพถ่ายแล้วนำมาเล่า แต่แตกต่างตรงที่ว่าภาพที่ผ้าป่านเห็นผ่านเฟรมหรือกรอบบานของหน้าต่างนั้น เป็นวิวที่มีชีวิตและเปลี่ยนแปลงไปไม่ซ้ำกันในแต่ละวัน

  เมื่อเธอค้นพบแล้วว่าคีย์สำคัญที่เติมพลังงานให้ตัวเอง และช่วยเก็บเกี่ยวชิ้นส่วนของแรงบันดาลใจในการทำงานศิลปะส่วนตัวได้ คือการได้มองผ่านหน้าต่างออกไปข้างนอก ผ้าป่านจึงให้ความสำคัญกับการเลือกสิ่งของภายในบ้าน ไม่ว่าจะเป็นโต๊ะ ตู้ เตียง ปลอกหมอน ไปจนถึงกรอบบานของหน้าต่าง ที่ต้องถูกใส่ใจในทุกรายละเอียด “ผ้าป่านรู้สึกว่ามันเป็นการลงทุนให้กับตัวเองในระยะยาว ที่เมื่อเราลงทุนไปแล้ว เราก็จะได้พลังที่สามารถนำไปใช้ทำกิจกรรมอย่างอื่นต่อได้”

  “ชีวิตเรามันก้าวไปข้างหน้า มันดำเนินต่อเนื่องไปเรื่อย ๆ แต่บางครั้งเราต้องมองย้อนกลับมา แล้วเลือกที่จะเฟรมมิ่งช่วงชีวิต ณ เวลาใดเวลาหนึ่ง หรือสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เกิดขึ้นเพื่อเก็บไว้ให้ตัวเอง แล้วให้เวลาตัวเองได้ มองเห็น ได้ Appreciate มัน เพื่อที่ให้สิ่งนี้กลายมาเป็นพลังงาน” ผ้าป่านเล่าส่งท้าย