ทำไมถึงไปม็อบ
เพราะรู้สึกว่ามันเป็นการเคลื่อนไหวที่ชัดเจน คือมันไม่ใช่แค่การโพสต์เฟซบุ๊ก แต่รู้สึกว่ามันทำได้ในฐานะพลเมืองคนหนึ่งนะคะ มันทำให้เห็นว่าคนหลายคนเขาเห็นว่ามีความไม่ยุติธรรมเกิดขึ้นจึงออกมาเรียกร้อง รู้สึกว่าการที่ไปม็อบมันคือการรวมพลังของมวลชนอย่างหนึ่ง

ไม่กลัวอันตรายเหรอ
กลัวค่ะ (หัวเราะ) แต่ก็เชื่อว่ามันคงไม่กลับไปเป็นแบบยุคที่เราเคยเห็นมา แต่ว่าก็ไม่ได้นิ่งนอนใจได้ อย่างเมื่อวันที่มีการใช้แก๊สน้ำตาที่เกียกกาย เราก็โดนแก๊สน้ำตา หรือการฉีดน้ำที่บอกว่าทำตามหลักสากล แต่จริงๆ คือไปถึงก็ฉีดเลย ยิงแก๊สน้ำตาใส่ประชาชนเลย ก็มันก็แสดงให้เห็นว่าเขาก็ไม่ได้กลัวเราเท่าไหร่ คือเราก็ไม่ได้อยากให้เขากลัว เราอยากให้เขารับฟังมากกว่า

หลังจากไปม็อบ ไปรวมตัวเพื่อเรียกร้องบางอย่างแล้ว มันทำให้เราเปลี่ยนแปลงไปยังไงบ้าง
รู้สึกว่าเราเรียนรู้มากขึ้นจากการถกเถียงกับคนอื่นๆ จริงๆ ที่ไม่ใช่คุยกันในโซเชียล มีเดีย ในโซเชียลมีเดียบางทีเราสื่อสารอะไรออกไป บางคนก็อาจจะไม่ได้เข้ามาแย้ง หรือกวนเรากลับ บางทีเราไม่กล้าไปแย้งคนอื่นอย่างนี้ค่ะ แต่พอไปม็อบมันได้เจอคนที่เรารู้จัก หรือบางทีคนที่คิดต่างจากเรา ได้แลกเปลี่ยนกัน คุยกันว่าตรงนี้เขาไม่เห็นด้วยกับเรายังไง คือหลังจากไปม็อบ เรารู้สึกว่าการถกเถียงกันมันเป็นเรื่องที่ดีมาก เพราะว่ามันทำให้เราได้ Educate หาคำตอบที่ดีที่สุดเพื่อแก้ไขปัญหาตรงนั้น หรือบางทีไม่ได้คำตอบมา แต่มันทำให้เราคิดได้ลึกลงไปอีกค่ะว่าแบบเกิดอะไรขึ้นบ้าง ควรจะแก้ไขยังไง

ตั้งแต่ไปม็อบมา สูญเสียอะไรไปบ้างไหม
ก็โดนแคนเซิลจากผู้จัดใหญ่รายหนึ่งที่เคยจัดด้วยกันมา เป็นแบบแบรนด์สินค้าค่ะ เขาก็บอกกันตรงๆ ค่ะว่าเจ้าของเขามีความคิดขั้วตรงข้ามกับเรา ซึ่งเราโอเคค่ะ มันเข้าใจได้ว่าเขาคงไม่อยากให้คนที่คิดต่าง จากเขามาร่วมงานกับเขา แล้วก็อีกรายหนึ่งก็เป็นคนที่มาจ้างเหมือนกัน เป็นงานแต่งงาน แต่ทางพ่อเจ้าสาว ค่อนข้างจะคนละฝั่งกัน เขาก็แคนเซิลไป แต่ในทางกลับกันก็คือมีคนมาบอกเราว่า “ชอบความเห็นนะ” “ชอบฟังเพลงคุณมานานด้วย” หรือบางคนเขาก็ไม่ได้สนใจด้วยซ้ำว่าเราจะออกความเห็นอะไร ก็คือมันมี หลายๆ คน หลายๆ แบบ ซึ่งงานที่เสียไปก็ไม่ได้เสียใจเท่าไหร่ เข้าใจด้วยซ้ำ เราไม่ได้หวังว่างานเราจะกลับมาดี เหมือนเดิมหรือดีขึ้น แต่เราแค่รู้สึกว่ามันมีความหวังเรารู้สึกว่ามันจะมีการเปลี่ยนแปลง อาจเป็นโอกาสใหม่ๆ ของเราในอนาคตก็ได้

คิดว่าบ้านเมืองของเราจะเป็นยังไงต่อไป
ไม่รู้เลยค่ะ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผู้ชุมนุมจะชนะหรือแพ้ มันไม่ได้อยู่ในหัวเรา สิ่งที่เราคิดตอนนี้เป็นเรื่องของความหวังล้วนๆ เลย ความหวังมันเพิ่มมากขึ้น มีคนที่เข้าใจในการเมืองมากขึ้น คนที่เห็นความไม่ยุติธรรมในระบบต่างๆ มากขึ้น แต่ละคนก็กล้าที่จะออกมาพูดความจริงมากขึ้น ซึ่งเราว่าเป็นเรื่องดี

คำถามสุดท้ายครับ ฝากอะไรถึงท่านผู้นำหน่อย
ฟังเสียงประชาชนบ้างค่ะ รับรู้ถึงปัญหาบ้าง ไม่ใช่บ้างค่ะ ฟังทุกปัญหาที่เขาออกมาพูด ทำความเข้าใจ แล้วก็ถ้ามีความคิดพอ เราว่าคุณรู้ว่าคุณทำอะไรอยู่ อะไรถูก อะไรผิด เลิกซะนะคะ เรื่องที่ไม่ดีทั้งหลาย (หัวเราะ)