PENANG… MORE THAN JUST STREET ART
Georgetown บนเกาะปีนัง เป็นอีกเมืองหนึ่งของโลกที่กำลังเผชิญบาดแผลจากธุรกิจการท่องเที่ยว เมื่อได้กลับมาเยือนเมืองแห่งนี้อีกครั้งหลังจากผ่านไป 4 ปี ภาพของนักท่องเที่ยวจำนวนมากที่ยืนต่อแถวยาวเพื่อรอถ่ายรูปคู่กับ “สองพี่น้องบนจักรยาน” street art ฝีมือของศิลปินชาวลิทัวเนีย Ernest Zacharevic รวมทั้ง street art ชิ้นอื่นๆ ที่เกลื่อนเมือง ยังคงมีให้เห็นอยู่เช่นเดิม แต่ที่เปลี่ยนแปลงไปมากจนสังเกตได้ภายในไม่กี่นาทีก็คือ บนสองฝั่งของถนนสายเล็ก (ที่ในภาษามาเลย์เรียกว่า lebuh) มีรถจอดอยู่เต็ม เลนที่เหลืออีกเลนเป็นที่สัญจรของรถยนต์ที่แล่นฉิวไปมาอย่างที่ไม่สนใจคนเดินเท้าหรือจักรยาน บางคันจอดกลางถนนเพื่อรอให้อีกคันออกจากที่จอด ส่วนรถที่จ่ออยู่ด้านหลังก็พากันบีบแตรดังลั่น
ภายในตัวเมืองยังมีสถานที่ใหม่ๆ เกิดขึ้นอีกมากมาย ทั้ง ร้านอาหาร บาร์ คาเฟ่ และบางที่ก็เป็นสถานที่ที่ไม่สามารถหาความข้องเกี่ยวระหว่างตัวมันกับเมืองมรดกโลกแห่งนี้ได้ ไม่ว่าจะ Ghost Museum หรือ Magic World จากนั้น เมื่อตกดึก ก็ถึงเวลาที่บาร์เล็กบาร์น้อยใน Love Lane จะคึกคักไปด้วยนักท่องเที่ยว ภาพที่เห็นนั้นเสมือนวัฒนธรรมร่วมสมัยของโลก ที่พบได้ทั้งในพัทยา ป่าตอง และถนนข้าวสาร

ดูเหมือนว่า Georgetown กำลังเดินไปบนถนนสายเดียวกับเมืองท่องเที่ยวยอดนิยมอีกหลายแห่งทั่วโลกเสียแล้ว

แล้วถ้ายังงั้น... Georgetown ยังคงควรค่าแก่การไปเยือนมั้ย? โดยเฉพาะสำหรับคนที่ไม่ได้อยากจะไปถ่ายรูปคู่กับ street art เพื่อมาอัพลงโซเชียล?

คำตอบของเราคือ Yes ด้านล่างนี้คือลิสต์ที่เราเลือกมาสำหรับการไปเยือน Georgetown ในรัฐปีนัง ครั้งหน้าของคุณ

Where old world and new world blend
ความที่เป็นเมืองเก่าแก่ แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นเมืองใหญ่อันดับสองของมาเลเซีย Georgetown จึงมีทั้งอาคารโคโลเนียล อาคารห้องแถว (Chinese shophouse) และในเขตเมืองใหม่ก็มีตึกสูงอยู่เป็นจำนวนไม่น้อย ใน shophouse หลายแห่งในตัวเมือง Georgetown เราจะพบ ‘kedai antik’ หรือ ร้านขายของเก่า ที่ชาวบ้านร้านตลาดขุดเอาสมบัติเก่าแก่ของตระกูลมาวางขาย ร้านหลายแห่งตั้งราคาไว้สูงเกินจริง แต่ถ้าโชคดีก็อาจได้เฟอร์นิเจอร์สวยคุณภาพดีในราคาที่สมเหตุสมผล หนึ่งร้านที่เราแนะนำ ไม่ว่าจะทั้งไปซื้อหรือไปเดินดูเล่นๆ คือ kedai antik ในเครือของ ChinaHouse บนฝั่ง Lebuh Victoria แต่หากใครอยากสนุกกับการรื้อขุ้ยข้าวของที่ราคาถูกมากกว่านั้น ต้องไปที่ Lorong Kulit Flea Market นอกจากนั้น งาน craft ดีๆ ก็ยังมีให้เห็นอยู่มาก ตั้งแต่งานฝีมือของช่างท้องถิ่นไปจนถึงงานคราฟต์ที่เป็นศิลปะ เราแนะนำ Chop Kongsi ที่ศิลปินและอดีตนักแสดง May Lyn นำเอางานปัก ถัก บนผ้าเก่า ที่เป็นทั้งเครื่องประดับและข้าวของชิ้นเล็กๆ แสนจะประณีตมาวางขาย นอกจากนั้น ในร้านเล็กๆ ของเธอบน Lebuh Penang แห่งนี้ เรายังจะได้เห็นเธอนำเอาชุดที่เธอเคยใส่ในการแสดงมาปักข้อความลงไปกลายเป็นงานศิลปะอีกด้วย

ส่วนขาช้อปที่อยากได้ข้าวของดีไซน์ร่วมสมัยกว่านั้น Mano Plus คือ select store แห่งใหม่ล่าสุดของ Georgetown ภายในร้านมีทั้งเครื่องเขียน ของใช้กระจุกกระจิก เสื้อผ้า กระเป๋า รวมทั้งมีร้านช็อกโกแลตเล็กๆ และคาเฟ่ที่คนแน่นที่สุดอีกแห่งของเมือง นั่นคือ Fuku Eatery เดินขึ้นไปชั้นบน คุณจะเจอร้านเฟอร์นิเจอร์เนียบกริบ Timeless Design แต่สินค้าไม่มีอะไรน่าสนใจนัก เพราะส่วนมากเป็นผลงานของดีไซเนอร์ต่างชาติที่ไม่ต้องมาถึงที่ปีนังก็ได้

Forget street art - Go to art gallery!

Georgetown ไม่ได้มีแค่ street art เอาไว้ให้แค่ถ่ายรูป แต่ยังมีอาร์ตแกลเลอรี่ที่จัดแสดงงานศิลปะที่น่าสนใจอีกหลายแห่ง เช่น The Whiteaways Arcade , Ernest Zacharevic x E&O , The Art Gallery @ ChinaHouse และสเปซสุดเท่อย่าง Hin Bus Depot ที่มาพร้อมกับ Hin Pop-Up Market ตลาดนัดวันอาทิตย์ที่ขายของทำมือ คราฟต์ และงานศิลปะ นอกจากนั้น ในช่วงเดือนสิงหาคมจนถึงต้นกันยายนของทุกปี จะมี Georgetown Festival เทศกาลงานศิลปะและการแสดงที่มีกิจกรรมเกิดขึ้นมากมาย กิจกรรมที่น่าสนใจใน GTF2018 นี้ ก็เช่น นิทรรศการ เสวนา และ ตลาดขายของ ‘The Creative Market’ ที่จัดโดย Songshan Cultural and Creative Park ของไต้หวัน แต่ที่กลายเป็น talk of the town ในปีนี้คงจะเป็นอะไรไปไม่ได้นอกจาก ‘Stripes and Stroke’ นิทรรศการภาพถ่าย portrait ของชาวมาเลเซียจากหลากหลายอาชีพที่มาโพสต์ท่าถือธงชาติให้ Mooreyameen Mohamad บันทึกภาพไว้เพื่อเฉลิมฉลองวาระครบรอบ 60 ปี ของ Malaysian Independence ที่บอกว่าเป็นทอล์กออฟเดอะทาวน์ก็เพราะก่อนเปิดงานดันมีคำสั่งให้ผู้จัดงานเอาภาพ portrait ของ LGBT ลง ทำให้เกิดกระแสการต่อต้าน (พร้อมสองรูปที่ถูกแบนกลับปลิวว่อนไปหมดในอินเตอร์เน็ต) รวมทั้งมีบุคคลในภาพที่เหลืออีกหลายคน ขอให้ถอดรูปของพวกเขาลงด้วยเพื่อแสดงสปิริต ทำให้เมื่อยิ่งจัดแสดงไป พื้นที่แสดงภาพก็กลายเป็นผนังเปล่าๆ ที่มีเพียงป้ายเล็กๆ เขียนว่า “xxx was here” มากขึ้นเรื่อยๆ เรียกว่ากลายเป็นนิทรรศการที่พูดเรื่อง freedom of expression และ LGBT ออกมาได้ดีโดยไม่ได้ตั้งใจ


Nature high

ถ้าเบื่อบรรยากาศเมืองของ Georgetown เมื่อไร อย่าลืมว่ามีธรรมชาติสวยๆ อยู่ไม่ไกล จาก Lebuh Chulia รถเมล์สาย 101 จะพาคุณลัดเลาะชายฝั่งด้านตะวันออกของเกาะปีนังขึ้นไปทางเหนือ ถนนสวยสายนี้ชื่อว่า Jalan Batu Ferringhi เป็นที่ตั้งของรีสอร์ทห้าดาวหลายแห่ง แต่ก็ยังมีหาดสวยและร้านอาหารราคากันเองให้ได้นั่งจิบเบียร์ดูพระอาทิตย์ตก ส่วนอีกที่ที่ไม่ควรพลาดคือ Penang Hill เปล่า ไม่ได้บอกให้คุณขึ้นไปล๊อคกุญแจรูปหัวใจไว้บนนั้น แต่อยากให้มองหาป้ายที่เขียนว่า The Habitat Penang Hill เพราะที่นั่นคุณจะได้หนีกองทัพนักท่องเที่ยวขึ้นไปเดินเล่นอยู่ในป่าเขตร้อน (rainforest) ที่ว่ากันว่ามีอายุยาวนานกว่า 130 ล้านปี รวมทั้งเป็นป่าอุดมสมบูรณ์ที่มีความหลากหลายทางพันธุ์พืชและสัตว์หลากหลายชนิด The Habitat Penang Hill เพิ่งเปิดให้เข้าชมแบบไม่ทางการเมื่อปี 2016 จึงยังคงมีหลายส่วนที่ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ แต่แค่ได้ไปเดินเล่นอยู่ท่ามกลางป่าเขตร้อนที่เขียวชอุ่มไปด้วยต้นไม้นานาชนิดท่ามกลางอากาศเย็นสบาย รวมทั้งได้เรียนรู้เรื่องระบบนิเวศน์ของป่า ก็เป็นกิจกรรมที่หาทำไม่ได้ง่ายๆ แล้วในภูมิภาคแถบนี้ โดยเฉพาะ canopy walk และ tree top walk ที่ให้เราได้เดินไปบนสะพานสูงแบบระดับเดียวกับยอดไม้


Experience charming Georgetown at the right time

แม้ว่าเสน่ห์ของเมืองจะถูกธุรกิจการท่องเที่ยวรุมทึ้งจนยับเยิน แต่ Georgetown ก็ยังคงเป็นเมืองเก่าที่มีชาวเมืองดำเนินวิถีชีวิตเดิมๆ ของพวกเขาอยู่ และถ้าอยากจะซึมซับบรรยากาศนั้น แนะนำว่าให้หาโรงแรมในตัวเมืองที่ซ่อนตัวอยู่ในตึกเก่า รายล้อมด้วย shop house ที่เป็นบ้านและร้านค้า อย่างที่ Sekeping Pinang บน Lebuh Melayu จากนั้น ตอนเช้าๆ ก็เดินออกไปหาอาหารเช้าข้างทางกิน หรือไม่ตอนค่ำ หลังจากที่กองทัพนักท่องเที่ยวกลับไปกินบุฟเฟต์กันที่โรงแรมแล้ว ลองปั่นจักรยานออกไปชมเมือง เพราะในสองเวลานั้น คุณจะได้เห็นชาวเมือง Georgetown ออกมาทำกิจวัตรประจำวันของเขา ไม่ว่าจะนั่งอ่านหนังสือพิมพ์หน้าบ้านพลางจิบกาแฟ หุงหาอาหาร นั่งสนทนาสภากาแฟ ไหว้เจ้า หรือร้องคาราโอเกะในบาร์เล็ก แต่ถ้าเช้าวันไหน ขณะที่กำลังนั่งกินอาหารเช้าอยู่ในบรรยากาศสบายๆ ริมถนน แล้วคุณบังเอิญเจอกลุ่มนักท่องเที่ยวสาวใส่หมวกปีกกว้างมาสั่งบะหมี่ชามนึง พลางผลัดกันแอ๊คท่าถ่ายรูปว่ากำลังกินบะหมี่ชามนั้น ก่อนเดินจากไปโดยไม่แตะอาหารแม้แต่น้อย ก็ขอให้คิดว่าคุณโชคดีแล้วที่เจอแค่กลุ่มเดียว และแม้คุณอาจจะหงุดหงิดบ้างที่นักท่องเที่ยวหลายคนมอง Georgetown เป็นแค่สวนสนุกของพวกเขา แต่ถ้าปราศจากนักท่องเที่ยวแล้ว Georgetown รวมถึงปีนัง ก็คงไม่มีอะไรให้คุณมาเที่ยวเล่นได้มากขนาดนี้ นักท่องเที่ยวและเมืองต่างเกื้อหนุนกัน เพียงแต่จะทำยังไงให้มันบาลานซ์อยู่ในระดับที่พอดี นั่นน่าจะเป็นคำถามสำคัญที่ทุกคนควรช่วยกันขบคิด


Text & Photo by Tunyaporn Hongtong
www.tunyaarticle.wordpress.com
IG: lain_lain_tempat