พจน์ พรพจน์ กาญจนหัตถกิจ หรือชื่อที่เรียกกันในวงการถ่ายภาพว่า พจน์ SIXTYSIX ศึกษาที่ประเทศอังกฤษตั้งแต่ช่วงมัธยม จนจบการศึกษาด้าน Product Design จาก Central St.Martin และด้าน Visual Communication จาก American Intercontinental University (AIU) เริ่มต้นทำงานในวงการครีเอทีฟในเอเจนซีที่มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ใจกลางมหานครลอนดอน ก่อนจะผันตัวมาเป็นช่างภาพอาชีพเต็มตัว ปัจจุบันเขาคือผู้ก่อตั้ง และหัวเรือของ Sixtysix Visual ที่มีผลงานทั้งภาพถ่ายแต่งงาน แฟชั่น อีเวนต์ แลนด์สเคป ไปจนถึงพอร์ทเทรต และภาพถ่ายเพื่อการโฆษณา ด้วยฝืมือที่ทุกคนยอมรับ คุณพจน์จึงได้รับเลือกให้เป็น Leica Thailand Ambassador และมีนิทรรศการส่วนตัวครั้งแรกในชื่อ ‘Visual Diary’ ที่ Leica Gallery นอกจากนี้เขายังเป็นนักสะสมงานตัวยงในวงการสตรีท ตั้งแต่งานออกแบบที่สะท้อนวัฒนธรรมป็อป ไปจนถึง Sneaker ที่หายาก
Photographer:
Suppha-riksh Phattrasitthichoke
Writer:
Pithakchai Srisuk
Website:
www.sixtysixvisual.com
facebook:
sixtysixvisual
Instagram:
sixtysix
THE EXPLORER
พจน์ SIXTYSIX ช่างภาพผู้บันทึกความทรงจำของความรักผ่านการมองความงามทั่วประเทศไทย
พจน์ กาญจนหัตถกิจ หรือชื่อที่เราคุ้นเคยกันในนาม Sixtysix Visual ช่างภาพดีกรี Leica Ambassador ที่เพิ่งได้จัดนิทรรศการส่วนตัวครั้งแรกไปหมาดๆ EVERYTHING ไม่รอช้าได้ไปบุกบ้านของ “พจน์” พร้อมสนทนายามบ่ายเกี่ยวกับการเป็นนักสะสม Sneaker การเก็บแรงบันดาลใจไว้ใกล้ตัว รวมถึงเป้าหมายส่วนตัวที่จะยกระดับวงการช่างภาพไทยให้โลกรู้จักมากขึ้น
“จริงๆ ตอนเริ่มทำงานคือเรากลับมาจากอังกฤษโดยที่เราเรียน Product Design and Visual Communication มา แล้วได้รู้จักคนที่เขาเหมือนเป็นรุ่นพี่เราผ่านวงการ สตรีทแฟชั่น พอกลับมาเขาก็ชวนเราไปเป็นครีเอทีฟ ทีนี้สมัยตอนนั้นยังไม่มีพวกอินสตาแกรมเลยครับ ประเด็นคือบางครั้งเราหารูปที่มันถูกใจเราไม่ได้ ซึ่งเรื่องนี้ในสายงานที่เราดูแลมันสำคัญมากๆ เราก็เลยเริ่มถ่ายรูปเองบ้างมาตั้งแต่นั้น ก็ถ่ายมาเรื่อยๆ รวมกับทำบล็อกโพสต์รูปของเราลงไปด้วย ซึ่งส่วนมากเราก็จะถ่ายเป็นแคนดิด รูปมันก็จะมีความเป็นธรรมชาติ เป็นกิริยาตามธรรมชาติของแบบ พอคนเห็นงานเขาก็เริ่มเรียกเราไปถ่าย งานแรกที่ได้ค่าจ้างก็ไม่ได้เงินเยอะอะไรมาก เป็นงาน Fashion Week ซึ่งเรารู้สึกว่ามันเป็นโอกาสที่ดีมาก ตอนแรกเราไม่ได้คิดเรื่องเงินเยอะเพราะเราถือว่าค่าจ้างของเราคือโอกาสที่เราได้ไปอยู่ตรงนั้นซึ่งเป็นอะไรที่คุ้มมากๆ แล้ว”
“หลังจากนั้นก็เริ่มมีคนเห็นงานเราเพิ่มขึ้น จนมีคนเรียกให้เราไปถ่ายรูปพรีเวดดิ้งให้ ซึ่งเราไม่ได้สนใจในตลาดเวดดิ้งเท่าไหร่ตอนแรก เพราะเห็นว่ามันเป็นตลาดที่ค่อนข้างน่าเบื่อสำหรับเรา แต่ว่าลูกค้าที่ชอบงานเราเขาจะชอบสไตล์งาน Portrait เราเป็นทุนเดิมเขาก็ให้อิสระเรามากพอสมควรเราก็เลยรับ ช่วงแรกก็คล้ายๆ เดิมที่ไม่ได้คิดเรื่องค่าถ่ายมากมายเพราะเห็นว่าเป็นโอกาสในการฝึกฝน จนหลังๆ แฟนด่าว่าจะเอาอะไรกิน จนได้เข้ามาอยู่ในวงการในที่สุดครับ”
LOCATION UNKNOWN
“เอกลักษณ์ของงานเราที่ทำให้คนชอบน่าจะเป็นความเป็นธรรมชาติครับ คือเราพยายามจะใช้แสงที่ปรุงแต่งให้น้อยที่สุด พยายามจะจับภาพที่เราเห็น ณ เวลานั้นให้มันตรงกับสิ่งที่มันเป็นตามความจริงที่เราเห็นที่สุด ด้วยสายตาของเรานะ คนอื่นไม่รู้ คือถ้าตรงนั้นมันแสงน้อย เราก็อาจจะใช้โทนทะมึนๆ หน่อย ไม่จำเป็นต้องปรับอะไรให้มันเป็นอีกแบบ แล้วก็เรื่องสีที่เราจับอารมณ์บรรยากาศของสถานที่นั้นๆ ที่เราเห็นว่ามันสวยงามในแบบที่มันเป็นเช่นกัน อีกอย่างที่คนสนใจในงานเราเยอะคือโลเคชั่น เราให้ความสำคัญกับโลเคชั่นในงานของเรา (พรีเวดดิ้ง) เป็น 50 เปอร์เซ็นต์เลย เพราะลองคิดดูว่าถ้าแขกเหรื่อของเขามางานแล้วเห็นภาพพรีเวดดิ้งในงานแล้วบอกได้ทันทีว่าโลเคชั่นคือที่ไหน ความสนใจของคนจะกลายเป็นที่สถานที่แทน ซึ่งเราอยากให้เขาพูดถึงความสวยงามของตัวคู่บ่าวสาวมากกว่า ก็เลยให้เวลากับตรงนี้มาก วิธีการของเราคือเราจะคอยหาสถานที่ใหม่ๆ ทั่วประเทศ ดูจากกูเกิลแมพเอานี่แหละ แล้วพอที่ไหนเริ่มน่าสนใจเราก็จะลองใช้กูเกิลแมพเข้าไปเดินเล่น ถ้าโอเคก็ไปเลย นั่งรถตู้ไปกับทีม พอถึงเราก็จะเช่ามอเตอร์ไซค์ไปคุยกับชาวบ้านไม่ว่าจะอยากได้เป็นทุ่ง ภูเขา ทะเล มีหมด ต่อให้ไม่มีงานเราก็จะทำแบบนี้กันตลอด เพราะด้วยงานของเรามันได้ใช้แน่ๆ”
“เรารู้สึกว่าลูกค้าของเราไม่จำเป็นต้องมีกำลังซื้อสูงลิ่วเสมอไป เรียกได้ว่าเขาแบ่งความสำคัญมาให้กับการเก็บภาพความทรงจำมากกว่า คือถ้าคุณลงทุนกับงานแต่งเป็นสิบล้านแต่จ้างช่างภาพระดับหลักหมื่น ภาพที่บันทึกความทรงจำของคุณก็จะออกมาเป็นหลักหมื่น กลับกันถ้าคุณเลือกลดระดับค่าใช้จ่ายในงานจัดงานแต่งมาให้น้ำหนักกับช่างภาพ ช่างภาพมืออาชีพที่คุณลงทุนสามารถให้ภาพที่สวยงามกับคุณได้อาจจะมากกว่าเงินที่คุณจ้างก็เป็นไปได้ครับ ทั้งนี้ทั้งนั้นลูกค้าแต่ละคนก็จะมีความต้องการแตกต่างกันไป บางคนอยากได้วิวที่เขาต้องการไม่ว่าในหรือต่างประเทศเราก็จัดให้ได้ หรือบางทีลูกค้าให้อิสระเต็มที่เราก็จัดเต็มเหมือนกัน ก็จะวนไปที่เราก็จะทำการบ้านว่าลักษณะนิสัย ไลฟ์สไตล์ของเขาเป็นยังไง แล้วเราก็เลือกโลเคชั่นที่เหมาะกับเขาให้ ลูกค้าของเราหลากหลายมาก อย่างมีครั้งนึงเขาเป็นเจ้าของบ่อนในต่างประเทศ เราก็จัดซีนเล่นไพ่กลางป่าให้เขาก็มี เป็นโชคดีที่ทำให้ได้คุยกับคนหลายอาชีพซึ่งหลายคนก็ได้กลายมาเป็นเพื่อนกันก็มีเยอะมากๆ ครับ”
INSPIRATION COLLECTOR
“การเป็นคอลเลคเตอร์ของเราเกี่ยวข้องกับแรงบันดาลใจของเราโดยตรง เราเริ่มเก็บสะสมมาตั้งแต่รองเท้าก่อนเลย โดยรุ่นที่เราเก็บส่วนมากจะเป็นงาน Collaboration ที่พวก Sneaker ทำกับศิลปินต่างๆ เพราะศิลปินแต่ละคนก็จะมีความโดดเด่นต่างกันไป แล้วการที่เขาสามารถมา Collab งานเขากับรองเท้าโดยใช้เอกลักษณ์ของสไตล์เฉพาะตัวอย่างการใช้สี การใช้วัสดุ ลวดลายหรือดีเทลต่างๆที่ทำให้เราเห็นแล้วรู้สึกได้ว่าเป็นของศิลปินคนนี้ซึ่งสำหรับเราที่เรียน Product Design มันน่าตื่นเต้นมากๆ เลยเริ่มเก็บพวกงาน Collab มาครับส่วนมากแล้วพอหลังจากรองเท้านานๆ ไปก็เริ่มลามไปเก็บอย่างอื่นด้วยที่เป็นการออกแบบร่วมกันของแบรนด์กับศิลปินตั้งแต่ไอเทมแฟชั่นไปยันของเล่น”
“ผมคิดว่าถ้าเราอยากมีแรงบันดาลใจเราก็ต้องใช้ชีวิตให้มัน Inspiring ด้วย เราเลยเก็บสะสมอะไรเยอะๆ จนห้องมันรกขนาดนี้ คือเวลามีอะไรที่เราชอบเราเก็บเอาไว้รอบๆ ตัว พอเราอยากได้แรงบันดาลใจ เราก็มองไปรอบๆ มันก็อยู่กับเราตลอดเวลาแค่เราเงยหน้าขึ้นมา บางทีเราก็เปิดหนังทิ้งไว้ อย่างวันนี้เปิด 2001: A Space Odyssey ของคูบริคไว้ บางทีเราทำงานนานๆ ก็พักสายตาขึ้นมาดูเห็นว่าทำไมซีนในหนังมันสวยเหลือเกิน เขามีวิธีการใช้สียังไงเราเอามาปรับใช้กับงานของเราได้ไหม พวกของเล่นที่เรามีเราก็สังเกตว่าศิลปินเขาดีไซน์โดยใช้คู่สีแบบนี้ด้วยกันยังไง ถ้าเราลองใช้มันจะโอเคหรือเปล่า จักรยานจากหนัง มอเตอร์ไซค์จากการ์ตูนหรืออะไรต่างๆ ที่ผมชอบก็พยายามจะเก็บรวบรวมไว้ที่นี่หมด เราพยายามที่จะแวดล้อมตัวเราด้วยแรงบันดาลใจ จนมันเป็นตัวเรา และหลายๆ แรงบันดาลใจมันก็มาจากตัวเราเองครับ”
WHAT’S NEXT IS WHAT’S ALREADY BEEN?
“สิ่งต่อไปที่จะเกิดขึ้นกับ Sixtysix คือผมจะพยายามสร้างค่านิยมของรูปพรีเวดดิ้งให้มันเป็นสากลกว่านี้อีกนิดนึงครับ คือมันอาจจะไม่จำเป็นต้องเป็นภาพคู่รักอย่างเดียว แต่มันสามารถเป็นอาร์ตเวิร์คที่คุณเอาไปใช้ต่อยอดได้ แต่ตอนนี้ตลาดอาจจะยังไม่เข้าใจมากเราก็ค่อยๆ แทรกเข้าไป อย่างมีคู่นึงเขาให้อิสระเราเต็มที่เราก็จัดให้เค้าเป็นการถ่ายพรีเวดดิ้งธีมอวกาศแทรกไปด้วยเลย ผลตอบรับก็ออกมาดีครับ นอกจากนี้คือเราพยายามจะให้คำแนะนำกับช่างภาพรุ่นใหม่หลายๆ คนรวมทั้งตัวเราให้เป็นที่รู้จักในระดับสากลมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นงานภาพประเภทไหน สตรีท Fine Art หรือ Portrait ผมก็พยายามจะไกด์ให้เขาไปได้ไกลกว่านี้ คือเราอยากให้โลกเห็นว่าช่างภาพไทยเก่งๆ มีเยอะมาก แล้วก็ประเทศเราสวยขนาดไหนครับ”
“ส่วนสิ่งที่ต่อไปจะเกิดขึ้นในโลกผมก็ยังเห็นชัดเจนว่าเป็นเรื่อง Sustainability ซึ่งในมุมมองของเรานอกจากการสร้างสิ่งใหม่มันต้องย้อนกลับไปดูในอดีตด้วยครับว่าในช่วงที่โลกมันยังสวยงามเราใช้ชีวิตกันยังไง แล้วค่อยๆ ปลูกฝังจากระดับครอบครัว เหมือนกับแฟชั่นที่พจน์เคยเห็นว่าหลายสิ่งอะไรๆ มันก็วนมาทุกๆ 4 ปี แล้วทำไมคนเราที่ชอบอะไรเก่าๆ เป็นทุนเดิมจะเอาวิธีคิดจากอดีตมาปรับใช้ไม่ได้ล่ะ ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นการดูอดีตเพื่อศึกษาค้นคว้าต่อยอดหรือนำกลับมาใช้ใหม่ เราคิดว่าคำตอบของ What’s Next อาจถูกซ่อนไว้ใน What’s Already Been ครับ”