น่ารัก อบอุ่น และเฟรนลี่กับผู้มาเยือน “จากที่เราเรียนมานะ เค้าบอกว่าเจ้าของจะเป็นคนที่สร้างบรรยากาศร้าน เราอยากให้ร้านเป็นแบบไหนมันก็ต้องเป็นแบบนั้น (Q: แปลว่าการตกแต่งร้านที่เห็นนี้ เกิดจากความชอบโดยส่วนตัวล้วนๆ?) ใช่ๆ ปกติเราชอบ Decor ที่มันดู Simple แต่ต้องดูอบอุ่น อยากให้ลูกค้าที่เข้ามารู้สึกสบายใจที่จะถามหรือคุยกับเรา”

“เมนูของเราจะเปลี่ยนไปเรื่อยๆ มันขึ้นอยู่กับว่าเราไปเจออะไรมาในช่วงนั้น เมนูแรกๆ ก็จะเป็น Brownie กับ Dango ซึ่งมันมีความคิดขึ้นมาในหัวเราเองว่า มันจะเป็นชาเขียวไม่ได้เหรอ? ทำไมมันต้องมีแต่ช็อกโกแลต แล้วเราก็ลองทำมันขึ้นมา ซึ่งมันสนุกที่ได้ลองทำ มันเป็นวิธีที่บอกคนอื่นว่า ชาเขียวมันสามารถเสิร์ฟเป็นเมนูประเภทอื่นได้ ไม่ใช่แค่น้ำ โจทย์ของเราก็คือ จะทำยังไงให้คนรู้จักชาเขียวในมุมอื่นที่ไม่ใช่น้ำ ซึ่งบางเมนูก็มีเฉพาะเสาร์-อาทิตย์ เพราะเราทำเองทั้งหมดเลย”

เมนูที่ EVERYTHING ได้ลิ้มลองและอยากแนะนำ
-Houjicha Snowflake “เมนูนี้เป็นเมนูปั่น โดยไม่ใช้น้ำแข็ง (Q: เอ้า งงเลย ทำยังไงคะ?) ก็คือใช้ความเย็นของเครื่อง และใช้เวลาปั่นประมาณสองชั่วโมงครึ่งให้ตัวเนื้อมันเปิดเป็นเกร็ดขึ้นมา เพราะเราคิดว่าน้ำแข็งมันอาจจะไปทำลายรสชาติของชาเขียว Texture มันจะคล้ายกับเกร็ดหิมะ”

-Matcha Brownie “ซอสมัชฉะเราก็ทำเอง เป็นตัวแรกๆ ที่เราลองทำเลย เราใช้เวลาอยู่กับเค้าไปเรื่อยๆ จนออกมาในแบบที่เราพอใจ ก็มาวางเสิร์ฟ”

-Kuromitsu Kinako Dango “ดังโงะ มันจะนุ่มและสดใหม่มาก เราจะทำหลังจากลูกค้าออเดอร์มาเท่านั้น จะไม่ทำแล้วทิ้งไว้ ตัว Kuromitsu น้ำตาลทรายแดง สั่งมาจากเมืองโอกินาว่า เพราะที่นั่นขึ้นชื่อเรื่องน้ำตาล แล้วก็นำมาเคี่ยวเองประมาณห้าชั่วโมง ... ใช่ค่ะ ห้าชั่วโมง (ยิ้ม) แต่เรารู้สึกสนุกกับการทำน่ะ แล้วมันแฮปปี้ที่เห็นคนกินหมด”

อินเนอร์ / ปรัชญา / แอตติจูด
“จริงๆ เราไม่ใช่ชอบทำขนมหวาน แต่ชาเขียวเป็นข้อยกเว้น ชาเขียวเนี่ย เราไปเจออาจารย์ที่ญี่ปุ่นเป็นอาจารย์ที่สอนเราคนแรก เราได้ทดลอง ได้พูดคุยกับเค้าในเรื่องประวัติ ความเป็นมา วิธีชงชา ฤดูกาลเก็บเกี่ยว คือทุกอย่างเกี่ยวกับชาเขียวพอฟังแล้วเรารู้สึกว่า ทำไมฉันอยากรู้จักเธอมากขึ้นล่ะ ทำยังไงให้เรารู้จักกันมากขึ้น? เราเลยไปเรียนภาษาญี่ปุ่น หาทางค้นคว้าทุกช่องทาง เราชอบที่จะใช้เวลาขลุกอยู่กับชาเขียว เพราะรู้สึกว่ามันแฮปปี้จังเลย”

“คำถามที่ว่า ‘เรียนมากี่ปีแล้ว’ มันเป็นคำถามที่คนอื่นจะเข้ามาถามเราเสมอ แต่อาจารย์ได้บอกกับเราว่า สิ่งที่เราต้องถามตัวเองคือ เราจะต้องอยู่กับสิ่งนี้ไปอีกนานแค่ไหน ซึ่งถ้าหมายถึงเรื่องการเรียนรู้ เราก็พร้อมจะเรียนรู้ไปตลอดชีวิต จริงๆ แล้ว เราจะต้องบวช ZEN ด้วย บวช ZEN สิบปี หลักการก็ไม่ต่างกับพุทธ เราต้องทำตัวให้เหมือนชาที่ครึ่งถ้วย เราต้องเรียนรู้ได้ตลอดชีวิต ซึ่งทำให้เรากลับมาคิดว่าจริงๆ แล้ว ‘เรายังเป็นนักเรียนอยู่’ อาจารย์ของโบบอกว่า เค้าไม่ได้เก่งมาจากไหน เค้าก็ยังเป็นนักเรียนอยู่เหมือนกัน ส่วนเราก็อยากเดินตามทางนั้น ยึดตามหลักที่อาจารย์สอน”